SSH یکی از دروازه‌های اصلی مدیریت سرور است و باید با سیاست مشخص پیکربندی شود. استفاده از کلیدهای SSH به‌جای اتکا به رمز عبور، در بسیاری از محیط‌ها کنترل بهتری ایجاد می‌کند.
دسترسی کاربران باید محدود و قابل ردیابی باشد. حساب‌های مشترک برای مدیریت سرور مناسب نیستند؛ زیرا امکان انتساب فعالیت به فرد مشخص را کاهش می‌دهند.
محدودسازی دسترسی شبکه، فعال‌سازی لاگ و پایش تلاش‌های ورود ناموفق نیز اهمیت دارد. ابزارهای ضد Brute Force می‌توانند یک لایه اضافی ایجاد کنند، اما جایگزین سیاست دسترسی صحیح نیستند.
هر تغییر SSH باید ابتدا در محیط آزمایشی بررسی شود تا خطر قطع دسترسی مدیریتی کاهش یابد. فایل پیکربندی را پس از تغییر اعتبارسنجی کنید و یک مسیر دسترسی اضطراری امن داشته باشید.